Kardeşiz ya hani duy istedim
Duy, ve bil istedim neler- neler düşündüğümü dünyaya dair
Hayata dair, ve de savaşlara orta doğuda
Kudüs’e dair mesela, ya da Mescidi Aksaya
Altı bin çoğa dair İsrail zindanlarında
Aha işte yine içimde bir acı
Yine tarumar düşlerim
Ve binlerce çocuk çığlığı yüreğimde “kimin” öldürdüğü belli değil
Neden ve niçin öldürüldükleri de
Ve sen ey Talip “yani ey insan!” sahi ne arıyorsun bu dünyada
Ne arıyorsun “gelip” oturdun hayatımın ortasına
Sahi kaç çiçek suladın kurumasın diye bu hafta
Kaç “aç çocuğun karnını doyurdun” aç sabahlamasın diye
Kaç düşenin elinden tuttun mesela
Kaç dul kadının evine ekmek saldın
Kaç kuşu yemledin sabahları balkonunda?
---
Sana söylüyorum işte/hani kardeşiz ya
Öyle diyor ya, iman ettiğimiz kitap
Ey iman edenler “sizler kardeşsiniz” diyor ya, hani
Bundandır duy istedim hakkında neler düşündüğümü
Dünya zalim, ve zalim insanlar
Derin birer matkap izi yüreğinde ümmetin çoğunun
Ümmetin çoğu sürgün, çoğu yurdundan edilmiş
Ve bizim gözlerimizin önünde “ölüme yatıyor” çoğu
Soralım kendimize “sahi biz” gerçekten iman edenler miyiz?
Eğer öyleyse
Nasıl oluyor da “uyuyanlardanız” kardeşlerimizin bir kısmı bunca açken
Bunca sefalet içindeyken
Denizlerde ölümlere sürüklenirken bunca
Ya da zalimlerin zulmü altında inlerlerken
----
Evet içimde büyük bir acı
Sen ister duy, ister duyma
Çocuk çığlıkları ile kaplı yeryüzü, gökyüzü
Ve biz sadece kapılarımızı kapatıyoruz bir birimizin yüzüne
Kalplerimizi kapatıyoruz
Ve sofralarımızı kapatıyoruz
Sırtımızdan vuruyoruz bir birimi “hepsi bu” yaptıklarımızın
Birde boş sözler bırakıyoruz avuçlarımıza bir birimizin
Bütün renkleri unuttuk
Ve unuttuk kitabın ne dediğini
Ve kendimizi kutsadık “her şeyi biliyoruz” sanarak
Kısacası bir daha yenildik çağın karanlığına
Biz bir daha yenildik dünyanın nimetlerine
Bu gün bu der bunu söylerim “ey talip”
Mehmet KAYA
