BULUT İÇİNDE LACİVERT BİR GÖLGE İŞTE

Orta doğu burası, bizim yurdumuz.
Annelerin  ağıt  yığını.
Kucağıma dökülen toprak parçası acı içinde
Zalimlerin göz koyduğu, talan ettiği zalimlerin
Acılar nasıl anlatılır ey insan?
Nasıl anlatılır yenilmişlikler? Bir daha yenildik biz.
Sen ne dersen de. Biz bir daha yenildik yeryüzünde.
Bir daha yenildik Peygamberler yurdunda.
***
Anla "ölümü utandıran" bir coğrafyanın çocuklarıyız biz.
Ölümü seven. Sevdirilen ölümü
Ne çok bağırsak bağıralım "kimse" duymak istemiyor sesimizi.
Ve bizler ey dost!, bizler dinlemiyoruz bir birimizi.
Ne imanımız kaldı, ne kitabımız, sadece kandırıyoruz kendimizi.
Bu sokaklar, bu gökdelenler Müslüman değil.
Müslüman sözü değil ağzımızdan çıkan sözler
En çok bankalara yenildik "daha sen" kendini ne sanıyorsun?
***
Ey çıplak değersizlik!
Her yoksul yürekte başka bir sevgisizlik bak gör.
Bak gör bizim eserimiz bu şehirler.
Şehirler ki "birer put yığını" ve evlerimiz can çekişiyor.
Evlerimiz eşya deposu. Evlerimiz Muhammedi değil.
Yorulduk dünyaya tutunmaktan.
Gelen  her akşam başka bir gözyaşı.
Kan bulaştı sabahların güneşine, kan
Kan diyorum anlıyor musun?
Ellerimize kan bulaştı, rüyaları kirlendi çocukların.
***
Söyle dost, söyle insan kardeş!
Bu ne büyük bir sessizlik?
Bu ne büyük bir utanmazlık?
Bu nasıl bir vicdan böyle?
Hani iman etmiştik kitabın her söylediğine.
Her ayete iman etmiştik hani.
Sahi ne oldu bize?
***
Kaç dinimiz var bizim, ya da kaç kavmimiz?
Böyle zulüm mü edilir insana?
Böyle kardeşlik mi olur, veya böyle Müslümanlık?
Neden "ama neden" yarımız tok, yarımız açız?
"yeryüzü Allah'ın mülkü ise?"
Neden yarımız efendi "yarımız köle" madem kardeş isek?
Söyle kitap sana ayrı bana ayrı mı konuşuyor yoksa?
Söyle neden bu kadar zalimiz bir birimize?
Ve neden sevmeyi unuttuk bir birimizi?
***
Hani iman etmeden "cennete gidemezdik" böyle demişti Peygamber.
Bir birinizi sevmezseniz iman etmiş olamazsınız demişti hani.
Nasıl iman ettik bir birimizi sevmeden?
Bir birimizin elinden tutup kaldırmadan nasıl iman ettik sahi?
Ekmeğimizi paylaşması bilmeden "nasıl sevdik" Muhammedi?
***
Şimdi biz "her yanı kanayan" bir coğrafyanın zavallı çocuklarıyız aslında.
Kendini kandıran, kendine yalan söyleyen.
Kan gölüne döndürülmüş toprakların çocukları.
Her yanında peygamberlerin kokusu, hey dünya hey!
Her yanında Peygamberlerin sözü, bizin dinlemediğimiz
Duymak istemediğimiz.
Bilmek istemediğimiz.
***
Sahi nasıl kandırıyoruz kendimizi ey dost?
Çocuklarımızın yüzüne nasıl bakıyoruz sahi?
Ve bu şehirlerin yüzüne?
Neyse insan kardeşim.
Bu günde "böyle kahır landım içlendim" sana
Hadsizlik ettim ise bağışlanmak dilerim
Bağışlanmak dilerim kardeşçe...
Mehmet KAYA