Nasıl desem, nasıl söylesem "sen benim" sevgili ülkem. Anadolum, torağım çam kokum.
Ve onun güzel insanları kardeşlerim, insan kardeşlerim, Müslüman kardeşlerim.
Sonra çocukları "çoklarının" ayakları yalın, karnı aç çoklarının
Ve kadınları ülkemin, kızları "ellerinde hamur kokusu" olan, gözlerinde utanma duygusu taşıyan.
Kimilerinin umurunda olmasa da ey ülkem, kimilerinin canı acımasa da.
Mesela kimi beyaz adamların, kimi soytarı solcuların, kendini bir halt sanan kimi sağcıların, kendilerinden başka kimseyi düşünmeyen bazı Müslümanları "umurunda olmasa da" ey benim güzel ülkem
Biz var ya ey ülkem "biz" senin yolunda senin uğrunda vurulduk.
Kafirler vurdular, münafıklar vurdular, müşrikler vurdular.
Bir halk olarak vurulduk, İstanbul da vurulduk, Ankara da vurulduk. Vurulduk bütün şehirlerin meydanlarında.
Ülkemiz için vurulduk biz ey melekler. Kadınlarımız ülkesi için vuruldu, ölüme yürüdü kadınlarımız ülkesi için.
Kalkın ve uyanın "ey şehir ahalisi" bir gecenin ortasında vurulduk.
Bir gece vurdular,kahpece vurdular,alçakça hainnce vurdular.
Kendi silahımıza vurdular bizi "kahpenin" çocukları.
Kadınlarımızı ayrı, çocuklarımızı ayrı vurdular kentlerin sokaklarında.
Acımadan vurdular genç kızlarımızı.
Kalbimizden ayrı, sırtımızdan ayrı vurdular zalimce, alçakça.
Topla tüfekle vurdular, kadınlarımızın kızlarımızın kollarını kopara, kopara vurdular.
Tanklar ile vurdular, gencecik kızlarımızı ezdiler tankların altında.
Kadınlarımızı ayrı, erkeklerimizi ayrı vurdular "ey benim1 güzel ülkem.
Ama kimse korkmadı "ey ülkem" kadınlarımız kızarımız, erkeklerimiz hiç korkmadı.
Cennete giider gibi gittiler ölümün üstüne. Annelerinin elini öper gibi "öptüle"r toprağı ölürken, öyle mutlu, öyle huzur içinde öldüler.
Senin için öldüler, seni sevdikleri için öldüler.
Hiç korkmadı ayşeler,fatmalar ölümden.
Hasanlar, hüseyinler aliler korkmadı. Ölürsek ölürüz dediler, ve öldüler senin için.l
vatan için, bu topraklar,bu bayrak için din için öldüler
Ama bankacılar, ama borsacılar, ama beyaz adamlar.
Beyaz solcular, beyaz sağcılar,şu kendilerini çok iman etmiş sananlar
Bunlar var ya ey ülkem, işte bunlar. Bunların her biri "uzaktan, uzaktan güldüler "yiğit adamların, yiğit kadınlarıj, yiğit kızların ölümüne.
bunlar var ya ey halkım
uzaktan, uzaktan güldüler yiğit adamların, yiğit kadınların ölümüne
Evet kızlarımız ey ülkem "uğruna kızlarımız öldüler seve,seve.
Seve seve, koşa, koşa öldüler.
Onlar ölüme giderken "kimileri" uzaktan seyretti onların ölümlerini
Kimileri "başını kaldırıp" pencere den dışarı bile bakmadı.
Kimileri "bana ne" dedi
Ama "senin halkın" senin için öldü ey ülkem.
Kimisi arçalanarak öldü, kolu bacağı koparak öldü kimisi
Ama ölmesini bildiler uğruna.
Senin için ölüme atlamasını, ölümü kucaklamasını bildiler.
Bu halk seni bir daha sevdi ey ülkem darbeden sonra
Sevmeyenler, ölmesini bilmeyenler utansın ey ülkem.
Evlerden çıkmayanlar, sokağa dökülmeyenler, direnişe katılmayanlar utansınlar.
Kurşunlara koşmayanlar, tankların altına yatmayanlar utansınlar.
Bu ülke, bu topraklar bizimdir demeyenler utansınlar.
Bütün bunlardan dolayı "acımız çok ama" biz asla yas tutanlardan olmayacağız
Seni seviyoruz ey ey ülkem
Mehmet KAYA
